|
Ik ben zo dankbaar voor mijn zus. Die is ook wel een beetje aan het uitvogelen wie ze is. Op een andere manier, maar ze is daar ook mee bezig. En soms wordt ik ook gek van haar want ze kan heel goed zeggen hoe het allemaal in elkaar zit en soms zo goed dat je er een beetje kriegel van wordt, maar ze kan toch ook wel heel begripvol zijn en je een hart onder de riem steken. Het is denk ik soms ook moeilijk om aan te nemen omdat ze het dan voor me opneemt en me gelijk geeft. Ik kan toch geen gelijk hebben. Het ligt toch aan mij, niet aan die anderen. Op werk moet ik nl. iets voor mijn stage gaan doen bij een klant en ik had vandaag een beetje geoefend met iemand, maar het loopt nog niet. Je moet op duizendeneen dingen letten als je er nog geen ervaring in hebt en dat is nog een beetje te veel voor me. Ik ga morgen ook nog oefenen en ik kijk dan hoe het gaat en als het nog niet je van het is, die kans is groot, dan kan ik dus beter zeggen dat ik eerst een keer mee wil kijken. En daar zitten allemaal nadelen aan, want het komt niet zo veel voor en voor mijn stage moet ik dat juist een behoorlijk aantal keer zelf doen. Maar ja, voor een klant is het niet echt fijn als je dan nog te veel zit te stuntelen. Dus als ik dat gevoel morgen nog heb dan moet ik dit gaan zeggen en daar zie ik enorm tegen op. Want de anders stagiaires doen het allemaal wel, enz., enz.. En mijn zus kwam enorm voor me op en zei dat het ook onzin was en dat iemand ook niet gelijk in een mens gaat snijen als hij leert voor chirurg. Ze zei het zo stellig, maar ik twijfel me nog helemaal suf. Ik ben wel heel blij dat ik het een beetje van me af heb gepraat en dat ze zo voor me op kwam want ik denk de hele tijd maar dat ik gek ben. Maar misschien is dat wel niet zo. Jemig, wat vermoeiend om voor jezelf op te leren komen. Kan ik niet gewoon in een grot kruipen en er nooit meer uitkomen. Ook niet een heel geweldig alternatief. Of zal ik gewoon mijn stagebegeleiders om zeep helpen. Dat lijkt bijna makkelijker dan te zeggen dat ik het nog niet zie zitten om dat donderdag te doen omdat ik vind dat het nog niet professioneel en klantvriendelijk is. Moet ik wel eerst een plan bedenken om ze om zeep te helpen. Ook weer een gedoe. En ik heb zo'n idee dat ik er meer aan heb om te leren voor mezelf op te komen en mijn grenzen aan te geven en dergelijke. Ik heb zin om een hele slof sigaretten in een keer leeg te roken. En ook weer niet echt want je gaat je er ook super rot door voelen lichamelijk, maar lekker die emoties onderdrukken. Ik heb per saldo bijna niks gedaan vanavond terwijl ik nog moest leren, maar ik denk dat ik het maar even voldoende kan vinden dat ik het even lekker van me af heb gepraat. Ik ben mega dankbaar voor het luisterende oor van mijn zus, haar steun, dat ik mijn gedoe even gedeeld heb met haar en dat ik dat voor vanavond maar eens even genoeg vind. Kan ik hier echt dankbaar voor zijn. Ja laat ik het gewoon maar eens genoeg vinden. Ik ben dankbaar dat ik probeer om het genoeg te vinden.
|
